Θεραπείες με τσίμπημα μέλισσας

(Προσωπική Μαρτυρία)

Ονομάζομαι Χριστόφορος Παπα-Χριστοφόρου και είμαι μόνιμος κάτοικος του Πραστειού Κελλακίου της επαρχίας Λεμεσού. Είχα πάθει τενοντίτιδα στον δεξιό μου αντίχειρα. Πήγα σε φυσιοθεραπευτή κι έκανα φυσιοθεραπεία για δυο μήνες. Δεν είχα κανένα αποτέλεσμα. Μετά μου σύστησαν ένα βελονιστή. Έκανα κι εδώ για άλλους δυο μήνες θεραπεία με βελονισμό. Δεν είχα κανένα αποτέλεσμα. Τότες κάποιος συνάδελφος μελισσοκόμος μου είπε: “ Έχεις το φάρμακο έσω σου τζιαι ψάχνεις αλλού;

Χρησιμοποίησε το κεντρί της μέλισσας”. Έτσι κι έκανα. Έβαζα μια μέλισσα να με κεντρίζει στο συγκεκριμένο σημείο μια φορά την εβδομάδα. Το έκανα δέκα φορές. Τώρα το χέρι μου είναι μια χαρά.Η προσωπική μαρτυρία του συνάδελφου Χριστοφόρου μου κέντρισε το ενδιαφέρον να μάθω περισσότερα για το δηλητήριο της μέλισσας.

Έψαξα λοιπόν στο διαδίκτυο και βρήκα εξαιρετικές πληροφορίες, τις οποίες και αναφέρω πιο κάτω για ενημέρωση τόσο των μελισσοκόμων όσο και των καταναλωτών.Πρέπει όμως να τονίσω σε όλους τους συναδέλφους μελισσοκόμους και σε όλους τους άλλους που θα διαβάσουν αυτό το άρθρο, ότι δε συστήνουμε σε κανένα να χρησιμοποιήσει από μόνος του το κεντρί της μέλισσας για να θεραπεύσει αρθρίτιδα ή τενοντίτιδα. Ο συνάδελφος Χριστόφορος το έκανε με δική του ευθύνη και είδε ευεργετικά αποτελέσματα. Μπορεί κάποιος άλλος να κάμει το ίδιο και να δει διαφορετικά αποτελέσματα.

Γι αυτό συστήνουμε σε όλους, προτού χρησιμοποιήσουν το κεντρί της μέλισσας, για θεραπευτικούς σκοπούς, να συμβουλεύονται τον προσωπικό τους γιατρό. Προσοχή υπάρχουν αλλεργικά άτομα στο κεντρί των μελισσών και άλλων υμενοπτέρων. Πιο κάτω αναφέρουμε πολλές περιπτώσεις που το δηλητήριο της μέλισσας είχε ευεργετικά αποτελέσματα. Όλα αυτά έγιναν, όμως, από εξειδικευμένους γιατρούς σε εξειδικευμένα ιατρικά κέντρα.

Πράγματι το δηλητήριο της μέλισσας είναι ειδικό λόγω συστατικών που περιέχει στη σύνθεσή του. Περιέχει περίπου 18 βιολογικά ενεργές ενώσεις, μερικές από τις οποίες είναι σχεδόν αδύνατο να τις δημιουργήσουμε ή να τις συνθέσουμε με χημικές μεθόδους στο εργαστήριο. Σήμερα η πλειοψηφία αυτών των βιολογικά ενεργών ενώσεων μελετούνται σε βάθος και μέρα με τη μέρα ανακαλύπτονται όλες οι χρήσιμες και ωφέλιμες ιδιότητές τους. Το δηλητήριο της μέλισσας παράγεται από ειδικούς αδένες, τους ιογόνους αδένες των εργατριών και συγκεντρώνεται στην ιοδόχο κύστη που μπορεί να περιέχει μέχρι ο,3 – ο,4 χιλιοστά του γραμμαρίου.

Από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι σήμερα έχει χρησιμοποιηθεί το δηλητήριο διαφόρων ζώων σε μικρές δόσεις με μεγάλη επιτυχία για τη θεραπεία πολλών ασθενειών, τόσο από την ορθόδοξη όσο και από την εναλλακτική ιατρική. Όμως, η κορωνίδα της παγκόσμιας φαρμακευτικής βιομηχανίας παραμένει το δηλητήριο της μέλισσας .Το δηλητήριο της μέλισσας είναι ένα πολύπλοκο μείγμα χημικών ουσιών, που έχει φαρμακευτική δράση και επηρεάζει τη φυσιολογία ενός οργανισμού. Περιέχει ένζυμα, πρωτεΐνες, πεπτίδια, μεταλλικές ουσίες, οργανικά οξέα, φορμικό οξύ, αντιβιοτικές ουσίες και κυστίνη. Διεγείρει τους αδένες του φλοιό-επινεφριδίου και την παραγωγή κορτιζόνης .

Το δηλητήριο της μέλισσας ήταν γνωστό στους ανθρώπους και ως φάρμακο από τα πανάρχαια χρόνια. Η θεραπευτική του επίδραση στον ανθρώπινο οργανισμό αναφέρεται σε συγγράμματα του Ιπποκράτη (4ος αι. π.Χ. ) και του Πλίνιου (2ος αι. π.Χ.). Σήμερα γίνονται έρευνες σε όλο τον κόσμο, ώστε να διασωθούν και να καταγραφούν όλες αυτές οι αναφορές .Όπως βλέπετε η θεραπευτική ιδιότητα του δηλητηρίου της μέλισσας ήταν γνωστή από πολύ παλιά. Οι αρχαίοι μας πρόγονοι γνώριζαν από τότε για τις θεραπευτικές ιδιότητές του.

Από τότε μέχρι σήμερα έγιναν και γίνονται πολλές έρευνες για τη χημική σύστασή του, τη δράση του και τις ιδιότητές του. Όλα ξεκίνησαν από την παρατήρηση ότι οι μελισσοκόμοι δεν αντιμετώπιζαν επώδυνες ρευματοπάθειες και αρθρίτιδες. Σίγουρα το δηλητήριο της μέλισσας έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Σε πολλές περιπτώσεις είναι πιο αποτελεσματικό από τα αυθεντικά φάρμακα. «Όλα στη γη είναι δηλητήριο. Τίποτε δε στερείται και το δηλητήριο της μέλισσας . Μόνο η δόση μετατρέπει την ουσία σε δηλητήριο . Σοφά λόγια Επιστημόνων». Σε πολλές χώρες του εξωτερικού το δηλητήριο της μέλισσας χρησιμοποιείται από τις διάφορες βιομηχανίες φαρμάκων για την παραγωγή σκευασμάτων για θεραπεία της αρθρίτιδας, των ρευματικών παθήσεων, της κατά πλάκα σκλήρυνσης, τις νευρομυαλγίες , το γαστρικό έλκος, την αρτηριοσκλήρωση κ.α. Στην Ελλάδα και στην Κύπρο δεν έχει ακόμη αρχίσει η εκμετάλλευσή του.

Τα διάφορα συστατικά του, όπως είναι τα πεπτίδια, έχουν δράση αντιφλεγμονώδη, αντιπυρετική,
αντιμυκητιακή, αντιβακτηριακή. Ρυθμίζουν επίσης το επίπεδο της κορτιζόνης του σώματος με τη δράση τους στα επινεφρίδια. Αποδείχθηκε από Ρώσους επιστήμονες ότι το δηλητήριο της μέλισσας συμβάλλει στα τριχοειδή αγγεία και στη μικρή αρτηριακή πίεση αφού αυξάνει τη ροή του αίματος στα όργανα βελτιώνοντας έτσι σε μεγάλο βαθμό το μεταβολισμό του ανθρώπινου οργανισμού. Αυξάνει την ποσότητα της αιμογλοβίνης και των λευκών αιμοσφαιρίων και μειώνει το πάχος των
θρόμβων στο αίμα και γίνεται έτσι πολύ χρήσιμο για εκείνους τους ανθρώπους που έχουν ευαισθησία στην θρομβοφλεβίτιδα.

Το δηλητήριο μέλισσας συμβάλλει ακόμη στην μείωση της χοληστερόλης στο αίμα, παρέχει τονωτική επίδραση στους μυς της καρδίας και μειώνει την πίεση του αίματος. Βελτιώνει την γενική
κατάσταση της υγείας των ασθενών, της όρεξης, του ύπνου και την αύξηση της ζωτικότητας. Ενισχύει και ανακουφίζει το σώμα από τους πόνους, γι’ αυτό χρησιμοποιείται για την θεραπεία ρευματοειδών παθήσεων καθώς και της αρθρίτιδας. Μια εταιρεία φαρμάκων από τη Νέα Ζηλανδία ισχυρίζεται ότι κατασκεύασε ένα παυσίπονο φάρμακο για τους πόνους της αρθρίτιδας. Το φάρμακο κατασκευάζεται από μέλι που παίρνουν οι μέλισσες από το δένδρο Μανούκα και από σκόνη δηλητηρίου της μέλισσας.

Έχει κυκλοφορήσει και χρησιμοποιείται το φάρμακο αυτό, με το όνομα Nectar Ease, για θεραπεία της αρθρίτιδας, εδώ και 13 χρόνια. Οι υπεύθυνοι της εταιρείας ( Nelson Honey and Marketing ) επιδιώκουν να εξασφαλίσουν άδεια εμπορίας και διάθεσης του προϊόντος αυτού και στην Ε.Ε. και υποστηρίζουν ότι η ανάμιξη σκόνης δηλητηρίου της μέλισσας με μέλι έχει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες και παρά το γεγονός ότι περιέχει δηλητήριο της μέλισσας είναι απολύτως ασφαλές.

Έχουν κυκλοφορήσει πάνω από 2000 συγγράμματα για το θέμα αυτό σε όλο τον κόσμο.Άριστη επίδραση και καλά αποτελέσματα έχουν παρατηρηθεί όταν χρησιμοποιήθηκε το δηλητήριο μελισσών για την θεραπεία της νευραλγίας και άλλων παθήσεων των νεύρων, καθώς και για οργανισμούς που πάσχουν από ψηλή αρτηριακή πίεση. Το δηλητήριο της μέλισσας σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα ως συμπληρωματική θεραπεία σε πολλές ασθένειες έφερε άριστα αποτελέσματα.

Η θεραπεία διαφόρων ασθενειών του ανθρώπου με τσιμπήματα της μέλισσας είναι πολύ γνωστός τρόπος από πολλούς λαούς του πλανήτη μας. Τα μειονεκτήματα της μεθόδου αυτής είναι ο πόνος και το στρες που προκαλούν στους ασθενείς στην αρχή των θεραπευτικών επισκέψεων. H χρήση του δηλητηρίου της μέλισσας για θεραπεία ασθενειών έχει δοκιμασθεί με επιτυχία από το Δόκτορα Mraz (μελισσοκόμος και ο ίδιος) στο Middlebury του Βερμόντ εδώ και 60 χρόνια και επιμένει ότι η χρήση του πρέπει να εφαρμοσθεί σε όλα τα νοσοκομεία σε περιπτώσεις που τα συμβατικά φάρμακα δε φέρουν πλέον κανένα αποτέλεσμα.

Μετά την χρήση του δηλητηρίου της μέλισσας στην παραδοσιακή θεραπεία ασθενειών, τώρα χρησιμοποιείται και σαν συμπλήρωμα υγιεινής διατροφής. Η Νέα Ζηλανδία πρώτη και η Αυστραλία δεύτερη στον κόσμο, είναι οι χώρες που κάνουν χρήση με μείγματα μελιού και δηλητηρίου μελισσών για διατροφικούς σκοπούς, πέρα από τις κρέμες και τις λοσιόν για το πρόσωπο και το δέρμα. Οι δόσεις των προϊόντων ρυθμίζονται ανάλογα με το άτομο . Τα προϊόντα του δηλητηρίου φέρνουν την ανακούφιση στους πόνους και επιταχύνουν την διαδικασία ίασης και αποκατάστασης .

Εργαστηριακές έρευνες που έγιναν από μια ομάδα ερευνητών στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας σε
καρκινοπαθή άτομα έδειξαν , ότι η Μελιτίνη, μια ουσία που βρίσκεται στο δηλητήριο της μέλισσας, έδρασε θετικά στη θεραπεία του καρκίνου. Συγκεκριμένα η Μελιτίνη σκότωσε τα καρκινογόνα κύτταρα χωρίς να επηρεάσει τα υγιή κύτταρα. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν, ότι η Μελιτίνη ενεργεί άμεσα στην επιφάνεια των καρκινογόνων κυττάρων και τα σκοτώνει ενώ δεν καταστρέφει τα υγιή κύτταρα.

Ευχόμαστε οι Αυστραλοί Επιστήμονες καθώς και άλλοι Επιστήμονες από όλον τον κόσμο να
συνεχίσουν τις έρευνές τους και να βελτιώσουν την αποτελεσματικότητα της Μελιτίνης στην
καταπολέμηση του καρκίνου που θα έχει και λιγότερες παρενέργειες.

(Του Λεόντιου Ιωάννου/ Δασκάλου – Μελισσοκόμου)

Πηγή: enallaktikidrasi

Επαναστατική θεραπεία του καρκίνου

  Το μεταφρασμένο κείμενο που ακολουθεί ανήκει στον Ιταλό ογκολόγο T. Simoncini, ο οποίος έχει αναπτύξει μια δική του επαναστατική θεωρία όσον αφορά τα αίτια του καρκίνου και εφαρμόζει μια ανορθόδοξη θεραπεία που αποτελεί κόκκινο πανί για τις φαρμακευτικές εταιρείες και τους ξεπουλημένους σε αυτές ιατρικούς συλλόγους. 

 

  Σύμφωνα με τον T. Simoncini, ο καρκίνος είναι μια μυκητιακή μόλυνση από το είδος μυκήτων Candida Albicans και θεραπεύεται μόνο με την καταστροφή του μύκητα και των αποικιών του ( δηλαδή των μεταστάσεων ) στο σώμα. Μια από τις πιο ισχυρές αντιμυκητιακές ουσίες είναι το διττανθρακικό νάτριο ή αλλιώς διττανθρακική σόδα ( δηλαδή η μαγειρική σόδα ) η οποία αποτελεί και τη βάση της θεραπείας που προτείνει ο T. Simoncini.
  Η διττανθρακική σόδα διαλυμένη στο νερό χρησιμοποιείται απευθείας πάνω στο δέρμα στις περιπτώσεις καρκίνων του δέρματος ενώ η κατάποση της επιβάλλεται σε περιπτώσεις καρκίνων του οισοφάγου, του λάρυγγα, του στομάχου, του παγκρέατος, των εντέρων αλλά και άλλων οργάνων όπου το διάλυμα της διττανθρακικής σόδας μπορεί να φτάσει εύκολα μέσω του αίματος.
   Στους πολύ προχωρημένους καρκίνους ή σε σημεία που δεν αιματώνονται καλά και είναι δύσκολο να εισέλθει το διάλυμα της διττανθρακικής σόδας χρησιμοποιούνται ενέσεις, ειδικοί καθετήρες ή ενδοσκόπια έτσι ώστε να εγχυθεί το διάλυμα κατευθείαν πάνω στον όγκο και να τον καταστρέψει.
Σύμφωνα με δηλώσεις του T. Simoncini, η θεραπεία του έχει 90% επιτυχία στα αρχικά στάδια του καρκίνου ενώ σε πολλές περιπτώσεις έχει σώσει από βέβαιο θάνατο καρκινοπαθείς που βρίσκονταν στο τελικό στάδιο χωρίς να έχουν την παραμικρή ελπίδα και δεν τους έμεναν παρά λίγες εβδομάδες ή μέρες ζωής.
   Φυσικά αυτές του οι δραστηριότητες τον έχουν θέσει στο στόχαστρο όλων αυτών που λυμαίνονται το χώρο της υγείας και αποκομίζουν τεράστια κέρδη απ’ τον πόνο των ασθενών. Έχει εκδιωχθεί απ’ τον ιατρικό σύλλογο, έχει χαρακτηρισθεί πολλάκις ως τσαρλατάνος, έχει φάει ατελείωτο κράξιμο για τις απόψεις και τις πρακτικές του ενώ δεν λείπουν και τα μπλεξίματα με το νόμο και οι δικαστικές διώξεις. Κάτι που είναι απολύτως λογικό γιατί ποιος μεγαλοκαρχαρίας του χώρου της υγείας θα ήθελε πραγματικά να γίνουν καλά οι καρκινοπαθείς και να εξαλειφθεί οριστικά η απειλή αυτής της φρικτής ασθένειας – της νόσου του αιώνα;
   Όσοι και όσες θέλετε να μάθετε περισσότερα για το θέμα επισκεφτείτε το site του T. Simoncini στη διεύθυνση http://www.curenaturalicancro.com .

(Posted on Μαρτίου 28, 2012 by eleftheria111) 

Πηγή: http://eleftheria111.wordpress.com/ 

Ζήτημα ζωής!!!!.....

Η άγνωστη «θαυματουργή» θεραπεία

ΥΠΕΡΟΞΕΙΔΙΟ ΤΟΥ ΥΔΡΟΓΟΝΟΥ (H2O2)
Η απαγορευμένη πανάκεια
---------------------------------

Το γνωστό οξυζενέ φαίνεται να συμβάλλει σημαντικά στην αποτελεσματική αντιμετώπιση ενός ευρέος φάσματος ασθενειών. Παρόλο όμως, που αρκετοί επιστήμονες πραγματοποιούν αποκαλυπτικές μελέτες για τις ιαματικές του ιδιότητες, τα συμπεράσματά τους υποβαθμίζονται συστηματικά απο το ιατροφαρμακευτικό σύστημα...
-------------------------

Πριν από 170 χρόνια, όταν η Ινδία ήταν ακόμα βρετανική αποικία, οι αυτόχθονες έπιναν νερό, μέσα στο οποίο διέλυαν μικρές ποσότητες υπεροξειδίου του υδρογόνου για να αντιμετωπίσουν μια μεγάλη ποικιλία ασθενειών - από πιο ήπιες, όπως η γρίπη, έως σοβαρότερες ασθένειες, όπως η χολέρα και η μαλάρια. Τα αποτελέσματα αυτής της μεθόδου θεραπείας ήταν τόσο θετικά, ώστε θεωρήθηκε ότι η διάδοση της θα επηρέαζε το εμπόριο χημικών φαρμάκων που είχε αρχίσει τότε να καθιερώνεται και στο Ηνωμένο Βασίλειο.

-------------------------
Για να αντιμετωπίσουν την απειλή, οι βρετανικές Αρχές προσέλαβαν έναν ρεπόρτερ, ο οποίος -προσποιούμενος τον γιατρό- «κατασκεύασε» μια ιστορία για ένα παιδί που πέθανε εξαιτίας εγκεφαλικής βλάβης, ύστερα από τη λήψη υπεροξειδίου του υδρογόνου.
-------------------------
Το γεγονός ότι η είδηση προήλθε από έναν «ειδικό» επηρέασε καθοριστικά τους Ινδούς, με αποτέλεσμα να εγκαταλείψουν τη χρήση του Η2Ο2 και να στραφούν στα βρετανικά φαρμακευτικά σκευάσματα (Madison Cavanaugh, The one-minute cure: The secret to healing virtually all diseases).
-------------------------

Επρόκειτο για το πρώτο χτύπημα εναντίον μιας πολλά υποσχόμενης θεραπευτικής μεθόδου, η οποία από τότε καταπιέζεται συστηματικά από το φαρμακοκεντρικό ιατρικό μοντέλο.
Πολλοί επιστήμονες (Willhelm, Warburg, Oliver, Holman, Farr, Barnard, Palthe, McCabe, Cummings) υποστηρίζουν ότι τα θεραπευτικά οφέλη της είναι πολύ σημαντικά για όλες σχεδόν τις ασθένειες, μετατρέποντας τη σε πανάκεια χωρίς προηγούμενο και, μάλιστα, με μηδενικό κόστος!

Μεταξύ αυτών, κάποιοι την εφαρμόζουν ως εναλλακτική μέθοδο θεραπείας αφού η κλασική Ιατρική αρνείται να τη συμπεριλάβει στις καθιερωμένες πρακτικές της και η επιστημονική κοινότητα δεν χρηματοδοτεί επίσημες έρευνες για την αποτελεσματικότητα της.
-------------------------

Οξυγόνο: το κλειδί για έναν υγιή οργανισμό


Το ανθρώπινο σώμα αποτελείται κατά 70%-80% από νερό, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου (89%) είναι οξυγόνο. Σχεδόν όλη η βιολογική ενέργεια του ανθρώπου πηγάζει από αυτό το δομικό στοιχείο, χάρη στο οποίο ο οργανισμός παραμένει ζωντανός και σε καλή κατάσταση. Και απόδειξη είναι το ότι ένας άνθρωπος μπορεί να επιβιώσει εβδομάδες χωρίς φαγητό, αρκετές μέρες χωρίς νερό, αλλά μόνο λίγα λεπτά χωρίς οξυγόνο.
Ο θεμελιώδης ρόλος του για τη διατήρηση της ζωής οδήγησε πολλούς επιστήμονες να μελετήσουν το ίδιο το οξυγόνο, καθώς και τη σχέση που μπορεί να έχει η έλλειψη του με την εμφάνιση ασθενειών, αλλά και την πιθανή αξιοποίηση του για την ανάκτηση της υγείας.
-------------------------

Το γενικότερο συμπέρασμα που προκύπτει από το σύνολο των μελετών είναι ότι η πρωταρχική αιτία των περισσότερων ασθενειών συνδέεται -σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό- με την ανεπαρκή παρουσία του, κυρίως σε κυτταρικό επίπεδο, και ότι η ενίσχυση του οργανισμού με επιπλέον οξυγόνο δημιουργεί ευνοϊκές συνθήκες για την πρόληψη ή καταπολέμηση της παθογένειας (Madison Cavanaugh, The one-minute cure: The secret to healing virtually all diseases).
Μια από τις πιο σημαντικές ανακαλύψεις για τη δύναμη του οξυγόνου στη θεραπευτική διαδικασία πραγματοποιήθηκε το 1931.
-------------------------


Ο δρ. Otto Warburg κέρδισε το βραβείο Νόμπελ στη Φυσιολογία και Ιατρική, όταν απέδειξε ότι οι ιοί δεν μπορούν να επιβιώσουν και να αναπτυχθούν σε περιβάλλοντα πλούσια σε οξυγόνο, επειδή είναι αναεροβικοί. Επιπλέον, ο Warburg μέσω των πειραμάτων του διαπίστωσε ότι η αφαίρεση οξυγό νου από το κύτταρο κατά 35%, το μετατρέπει σε καρκινικό.
-------------------------
Υποστήριξε ότι η βασική αιτία του καρκίνου είναι η ανεπαρκής οξυγόνωση των κυττάρων και ότι, αν αντιστρέψουμε αυτό το δεδομένο, ο καρκίνος θα μπορούσε να νικηθεί (Otto Warburg, The prime cause and prevention of cancer, 30/6/1966).
-------------------------

Μετέπειτα μελέτες του ίδιου του Warburg και άλλων επιστημόνων συμπέραναν ότι σχεδόν όλες οι τοξίνες και τα βακτήρια εξουδετερώνονται σε περιβάλλοντα πλούσια σε οξυγόνο (Otto Warburg, The prime cause and prevention of cancer).. Κάποιες από τις θεραπείες που αναπτύχθηκαν με κεντρικό γνώμονα την παραπάνω διαπίοτωοη ονομάστηκαν «οξειδωτικές» γιατί, από τη μια, προκαλούν οξείδωση των προσβεβλημένων από βλαβερούς μικροοργανισμούς κυττάρων και, από την άλλη, θωρακίζουν τα υγιή κύτταρα οξυγονώνοντας τα.
-------------------------

Το υπεροξείδιο του υδρογόνου (Η2O2) συγκαταλέγεται σε αυτές και, μαζί με το όζον (Ο2), συνιστούν τις βιο-οξειδωτικές θεραπείες. Ο μηχανισμός δράσης τους είναι παρόμοιος: όταν διαλύονται μέσα στο σώμα, απελευθερώνουν το επιπλέον άτομο οξυγόνου που εμπεριέχεται στη μοριακή τους σύνθεση, δημιουργώντας ένα καλά οξυγονωμένο περιβάλλον που έχει διπλή αποστολή: την πρόληψη και τη θεραπεία.
-------------------------
Το Υπεροξείδιο του Υδρογόνου (Η2Ο2) -η πιο φιλική στο περιβάλλον οξειδωτική ουσία, μετά το Οξυγόνο του αέρα- παρασκευάστηκε το 1818 από τον Γάλλο χημικό Louis Jaques Thenard με αντίδραση Υπεροξειδίου του Βαρίου (ΒαΟ2) με Θειικό οξύ. Ο Thenard διαπίστωσε ότι το Η2Ο2 διασπάται εκλύοντας Οξυγόνο και το ονόμασε "Οξυγονούχο Ύδωρ". Η ονομασία αυτή (Οξυζενέ) χρησιμοποιείται και σήμερα και περιγράφει το αραιό υδατικό του διάλυμα (3%), που διατίθεται στα φαρμακεία ως ήπιο αντισηπτικό.

-------------------------

Ωστόσο, η ιατρική και φαρμακευτική βιομηχανία επιμένουν να μην εκμεταλλεύονται αυτές τις θεραπευτικές λύσεις - προφανώς επειδή δεν τους δίνεται κανένα οικονομικό κίνητρο. Τόσο το όζον όσο και το υπεροξείδιο του υδρογόνου είναι ουσίες που δεν μπορούν να πατενταριστούν και το κόστος παρασκευής τους είναι εξαιρετικά χαμηλό.
-------------------------

Επιπλέον, αν η θεραπευτική δράση τους αφορά όντως στο σύνολο των ασθενειών, τις μετατρέπει σε απειλή για την καθιερωμένη βιομηχανία ακριβών συμπτωματικών φαρμάκων και πολυδάπανων ιατρικών πρακτικών. Ίσως αυτός να είναι και ο λόγος που το σύστημα δεν χρηματοδοτεί και επίσημες έρευνες που θα αποδείκνυαν την αξία τους (Madison Cavanaugh, The one-minute cure: The secret to healing virtually all diseases).
-------------------------

Μια παντοδύναμη θεραπευτική λύση με άγνωστη ιστορία


Πρωτοπόρος στην εκμετάλλευση αυτής της θεραπείας, της οποίας θεωρείται και πατέρας, υπήρξε ο δρ. Richard Willhelm. Κατά τη δεκαετία του 1940, ίδρυσε, τον οργανισμό Επιμορφωτικού Ενδιαφέροντος για το Υπεροξείδιο του Υδρογόνου (ECHO) θέλοντας να διαδώσει τα θεραπευτικά οφέλη του. Ο ίδιος το χρησιμοποίησε σε ασθενείς, βλέποντας πολύ ενθαρρυντικά αποτελέσματα σε δερματικά προβλήματα, πολιομυελίτιδα και διανοητικές ανωμαλίες που προκύπτουν από βακτηριακές μολύνσεις.
Προτού το ανακαλύψει ο Willhelm, ο βρετανός γιατρός Τ. Η. Oliver το είχε χορηγήσει πρώτος με ενδοφλέβιες ενέσεις σε 25 ασθενείς που έπασχαν από πνευμονία. Το αποτέλεσμα ήταν εκπληκτικό: το ποσοστό θνησιμότητας από την ασθένεια έπεσε από το 80% στο 48% και η ενδοφλέβια έγχυση υπεροξειδίου του υδρογόνου έγινε το μυστικό όπλο αντιμετώπισης της επιδημίας πνευμονίας που ξέσπασε λίγο μετά το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.
-------------------------
Κυριολεκτικά με το σταγονόμετρο θα πρέπει να προστεθούν οι σταγόνες Η2Ο2 στην ανάλογη ποσότητα νερού, για να καταναλωθούν από τον ασθενή. Σύμφωνα με τον M. Cavanaugh και όσους συστήνουν την θεραπεία, είναι πιθανόν οι χρήστες να εμφανίσουν κάποια δυσάρεστα συμπτώματα (ναυτία, διάρροια, κούραση, κρυάδες). Το γεγονός αυτό αποτελεί ένδειξη ότι ο οργανισμός καταπολεμά τους βλαβερούς παράγοντες.

-------------------------

Το 1950, ο δρ. Reginald Holman διεξήγαγε πειράματα, στα οποία χορηγούσε υπεροξείδιο του υδρογόνου 0,45%, διαλυμένο στο νερό, το οποίο στη συνέχεια έπιναν ποντίκια με καρκινικούς όγκους. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα του, οι όγκοι εξαφανίστηκαν τελείως εντός ενός διαστήματος μεταξύ 15 και 60 ημερών (Madison Cavanaugh, The one-minute cure: The secret to healing virtually all diseases).
-------------------------

Πρόκειται για ελάχιστες περιπτώσεις της άγνωστης ιστορίας της θεραπευτικής δύναμης της ουσίας, οι οποίες αναφέρονται στο βιβλίο της Madison Cavanaugh The one-minute cure: The secret to healing virtually all diseases (Η θεραπεία του ενός λεπτού: το μυστικό για να γιατρέψεις σχεδόν όλες τις ασθένειες). Στο ίδιο βιβλίο έχουν συγκεντρωθεί και οι γνώμες ειδικών επιστημόνων που υποστηρίζουν τις εκπληκτικές ιδιότητες του υπεροξειδίου του υδρογόνου και γενικότερα των βιο-οξειδωτικών θεραπειών σε όλο το φάομα των ασθενειών, συμπεριλαμβανομένης, και της τριπλής μάστιγας: AIDS, καρκίνος και καρδιακά προβλήματα.
-------------------------

Το 1993, ο Αμερικανός ερευνητής δρ. Charles H. Farr προτάθηκε για το βραβείο Νόμπελ στην Ιατρική, για την εργασία του σχετικά με την ευεργετική δράση του Υπεροξειδίου του Υδρογόνου στην καλύτερη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Συμφωνά με την έρευνα του, τα κοκκιοκύτταρα (είδος λευκών αιμοσφαιρίων) παράγουν την ουσία που αμύνεται εναντίον βακτηρίων, παρασίτων και ζυμομυκήτων που προσβάλουν τον οργανισμό, ρυθμίζει τις ορμόνες και το σάκχαρο του αίματος, και αποτελεί απολυμαντικό, αντισηπτικό και οξειδωτικό παράγοντα (C. Η. Farr, The therapeutic use of H2O2, Townsend letter for Doctors, 1987).
-------------------------

Ο δρ. David G. Williams, ένας από τους κορυφαίους επι στήμονες φυσικών θεραπειών, αναφέρει: « Ο αρχικός σκεπτικισμός μου για τη θεραπευτική λήψη υπεροξειδίου του υδρογόνου με οδήγησε σε ενδελεχή έρευνα, κλινική εργασία και πειραματισμό. Καταλαβαίνω ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων πιθανότατα δεν θα πειστεί ποτέ, ωστόσο εγώ είμαι πεπεισμένος ότι το H2O2 είναι ασφαλές, διαθέσιμο και με εξωφρενικά μικρό κόστος. Αλλά το καλύτερο απ' όλα είναι ότι λειτουργεί!»
-------------------------
(David G. Williams, The many benefits of hydrogen peroxide, 17/7/2003)
Ο παθολόγος William C. Douglas προσθέτει ότι η ουσία «μπορεί να χορηγηθεί σχεδόν σε κάθε παθολογική περίπτωση, συχνά με εξαιρετικά αποτελέσματα» (William C. Douglas, MD, Hydrogen Peroxide: Medical Miracle, Second opinion publishing, 1996).
-------------------------
Ασθένειες που μπορούν να αντιμετωπιστούν με Η2Ο2 σύμφωνα με τη Madison Cavanaugh.
AIDS, Ακμή, Αλλεργίες, Αλτσχάιμερ, Αναιμία, Στηθάνχη, Αρυθμία, Αρτηριοσκλήρωση, Άσθμα, Αρθρίτιδα, Βακτηριακές μολύνσεις, Βρχογχίτιδα, Εγκαύματα, Καρκίνος, Άφθες, Καρδιαγγειακές παθήσεις, Χοληστερόλη, Χρόνιος πόνος, Κύρωση Ήπατος, Πονοκέφαλος, Ημικρανίες, Κολίτιδα, Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια, Κυστίτιδα, Διαβήτης τύπου Β', Γάγγραινα, Παθήσεις αμφιβληστροειδούς, Έκζεμα, Εμφύσημα, Σύνδρομο Επστέιν-Μπαρ, Μυκητιάσεις, Ουλίτιδα, Τερηδόνα, Ηπατίτιδα, Έρπις, Γρίπη, Έλκος, Λευχαιμία, Ερηθυματικός Λύκος, Λέμφωμα, Μεταστατικό Καρκίνωμα, Μονοπυρήνωση, Σκλήρυνση κατά Πλάκας, Ανοιχτές πληγές, Παρασιτικές μολύνσεις, Πάρκινσον, Περιοδοντικές παθήσεις, Προστάτης, Ρευματοειδής αρθρίτιδα, Λειχήνες, Ιγμορίτιδα, Φαρυγγίτιδα, Σπίλοι, Προβλήματα Πέψης, Μολύνσεις από ιούς.

-------------------------

Ο δρ. Kurt Donsbach γράφει σε άρθρο του στο περιοδικό Alternatives ότι μια ουγκιά υπεροξειδίου του υδρογόνου 35%, διαλυμένη σε ένα γαλόνι νερό, βοηθά στην καλύτερη αναπνοή όσων πάσχουν από εμφύσημα και καρκίνο του λάρυγγα, αν ψεκάζεται στον χώρο που διαβιούν (Madison Cavanaugh, The one-minute cure: The secret to healing virtually all diseases). Ο ίδιος αναφέρεται με ενθουσιασμό και στην αξιοποίηση της θεραπείας με H2O2 για την καταπολέμηση του καρκίνου (www. alkalizeforhealth.net/oxygen.htm).
-------------------------

Το 1986, ο γνωστός καρδιοχειρουργός Christiaan Barnard, φημισμένος για το γεγονός ότι πραγματοποίησε την πρώτη μεταμόσχευση καρδιάς, άρχισε να συστήνει τη θεραπεία με υπεροξείδιο του υδρογόνου σε ασθενείς, αφού πρώτα την εφάρμοσε ο ίδιος για να θεραπεύσει την αρθρίτιδα και άλλες ασθένειες που συνοδεύουν το γήρας και έμεινε έκπληκτος με το αποτέλεσμα. Ωστόσο, ο Barnard γελοιοποιήθηκε σε τέτοιο βαθμό από την ιατρική κοινότητα, ώστε αναγκάστηκε να εγκαταλείψει κάθε σχέση του με τη θεραπεία για να διασώσει τη φήμη και τη δουλειά του (Madison Cavanaugh, The one-minute cure: The secret to healing virtually all diseases).
-------------------------
http://eleftheri-epistimi.blogspot.com/

Η φιλοσοφία της Ομοιοπαθητικής

Η Ομοιοπαθητική έχει το δικό της διαγνωστικό και θεραπευτικό σύστημα, που θεωρεί τον οργανισμό σαν ενιαίο ψυχοσωματικό σύνολο. Την θεώρηση αυτή την βλέπουμε ως βασικό στοιχείο σε όλες τις θεραπευτικές μεθόδους των μεγάλων αρχαίων πολιτισμών σ' ολόκληρο τον πλανήτη και αποτελούσε ακρογωνιαίο φιλοσοφικό λίθο, του αποστάγματος σοφίας και έρευνας χιλιάδων ετών.
Η σύγχρονη επιστημονική αντίληψη περί οργανισμού, τείνει, από την πολλή ανάλυση, να μετατρέψει την ολότητα μιας ύπαρξης σε επί μέρους ανταλλακτικά και χημικές ενώσεις. Η ψυχρή επιστημονική αντιμετώπιση της ζωής έχει κάποια ορατά και συνήθως άμεσα αποτελέσματα, που φυσικά άμεσα μετατρέπονται σε οικονομικό κέρδος. Μακροπρόθεσμα όμως πολλές θεωρίες ανατρέπονται, κατευθύνσεις αλλάζουν κατά εκατόν ογδόντα μοίρες και μένει ένας κουρνιαχτός, που εύκολα σκουπίζεται κάτω από το χαλί, για να ετοιμαστεί το έδαφος για το επόμενο εγχείρημα... Η αλματώδης τεχνολογική εξέλιξη του τελευταίου αιώνα γιγάντωσε την ανθρώπινη αλαζονεία που οδηγεί τη ζωή σε παγίδες από τις οποίες δεν πρόκειται να ξεφύγει.
Δεν είναι τυχαίο που ολόκληρο το ιατρικό σύστημα είναι παιχνίδι στα χέρια των φαρμακοβιομηχανιών. Η φιλοσοφία του κέρδους δεν έχει καμιά σχέση με τη φιλοσοφία της ζωής. Χωρίς βαθιά φιλοσοφική θεώρηση της ζωής και των ενεργειών μας, δεν υπάρχει τίποτε. Όλα πάνε στο βρόντο.
Η Ομοιοπαθητική στηρίζεται στην φιλοσοφία της ζωής κι είμαστε τυχεροί που εδώ στην Ελλάδα καλλιεργείται και ανθεί πνεύμα του Ιπποκράτη. Με πολλές ελπίδες και μεγάλο θαυμασμό, διαπίστωσα πως υπάρχει ένας εκπληκτικός δάσκαλος της Ομοιοπαθητικής, ο γιατρός Βαγγέλης Ζαφειρίου, που στο κέντρο Ομοιοπαθητικής στα Ιλίσια, διδάσκει αφιλοκερδώς.

* Ομοιοπαθητική

Είναι ένα ιατρικό θεραπευτικό σύστημα που ασχολείται με τον άνθρωπο σαν μία ενιαία ψυχική, διανοητική και σωματική ολότητα. Η βασική αρχή της Ομοιοπαθητικής είναι ο Νόμος των Ομοίων.
Η Ομοιοπαθητική Ιατρική είναι ένα ολοκληρωμένο διαγνωστικό και θεραπευτικό σύστημα με απόλυτα καθορισμένους νόμους και αρχές και απευθύνεται σε κάθε οργανισμό που πάσχει, ανεξάρτητα από το νόσημά του. Θεραπεύει δηλαδή τον ασθενή σαν σύνολο και όχι μόνον τα επιμέρους συμπτώματά του. Αντιμετωπίζει πάντα τον οργανισμό σαν ένα ενιαίο ψυχοσωματικό σύνολο.
Οι πρώτες αρχές του συστήματος αυτού περιγράφονται στα πανάρχαια Αγιουρβεδικά κείμενα των Ινδιών από το 6,000 π.Χ. Ο Ιπποκράτης επίσης περιγράφει πολλές θεραπευτικές μεθόδους με Ομοιοπαθητική. Η σύγχρονη περίοδος της Ομοιοπαθητικής ξεκινάει στα τέλη του 18ου αιώνα από τον Γερμανό ιατρό Samuel Hahnemann ο οποίος παρουσιάζει εξαιρετικά δομημένες τις βασικές αρχές του συστήματος (κυρίως στα έργα του' Όργανον' και 'Materia Medica') και ολοκληρώνεται με την σε βάθος ανάλυση του James T. Kent στις αρχές του 20ου αιώνα. Κορυφαία μορφή σήμερα στον κόσμο είναι ο Έλληνας ομοιοπαθητικός Γιώργος Βυθούλκας, που τιμήθηκε μάλιστα με το 'Εναλλακτικό βραβείο Νόμπελ' το 1997.